17-daagse reis door Noord-Korea – reisverslag – deel 1 – Toerisme en accommodatie

Schermafbeelding 2017-04-14 om 14.34.08

Dit reisverslag (eind 2013) werd opgesplitst in verschillende delen om het leesbaarder te maken.

Een reis naar de DPRK (Democratic … Peoples Republic of Korea) kan alleen op georganiseerde basis. Vrij rondreizen in Noord-Korea kan absoluut (nog) niet. Meer en meer steden worden evenwel opengesteld voor het (georganiseerd) toerisme. Een aantal religieus geïnspireerde enkelingen hebben al geprobeerd om zonder vergunning door het land te reizen, maar ver zijn ze niet geraakt en het is hun zeer zuur opgebroken (een VS staatsburger zit er nog steeds in de gevangenis of heeft er huisarrest).

Elke georganiseerde reis wordt begeleid door minstens 1 gids en 1 begeleider. Zowel gids als begeleider (vaak ook nog een aspirant gids zoals in ons geval) zeggen duidelijk wat mag en wat niet mag (gefotografeerd worden). In feite mag er niets, maar tegelijkertijd toch bijna alles (daar kwam ik na enkele dagen snel achter). 3500 foto’s en video’s mee naar buiten brengen was geen enkel probleem. De controle op luchthavens is eerder beperkt, diegenen die met de trein naar China reizen worden vaker aan strengere controles onderworpen (trein staat er 2 uur stil). Noord-Koreaanse grenswachters begrijpen vaak niet waarom wij toeristen onnozele foto’s maken van boeren, ossen, karren enz.

Bijna alle te bezoeken plaatsen, scholen, fabrieken, zelfs natuurparken staan in het teken van één of allebei de overleden leiders Kim Il-Song en Kim Jong-Il. De belangrijkheid van deze plaatsen wordt afgeleid uit het aantal bezoeken dat deze mensen aan de bewuste plaatsen gebracht hebben. Voor ons westerlingen is het een wereldvreemd schouwspel. De Noord-Koreaanse gidsen staan bv fier naast een lessenaar waarachter Kim Il Song ooit een rede gehouden heeft en wij kijken toe in de trant van “dit is er toch echt over …”.
Als toerist moet je ook ten allen tijde bereid zijn om de leiders te eren en voor hun standbeelden te buigen. Je mag je zonnebril niet ophouden, want dat wordt aanzien als oneerbiedig. De leiders in Noord-Korea worden aanbeden (of moeten aanbeden worden) als OpperGoden.

Een Noord-Korea reis kan alleen slagen als je in je hoofd een knop omdraait en het allemaal bekijkt alsof je in het Oosten een moskee zou bezoeken (waar je bv ook je schoenen moet uittrekken).

Schermafbeelding 2017-04-14 om 14.30.31
Sinds mijn terugkeer lees ik al enkele dagen de tweets die over Noord-Korea verschenen zijn en de meesten zijn een aberratie van de reële toestand in het land.
Ondanks de opgelegde beperkingen krijg je tijdens een 2-weekse reis toch een erg goed beeld van het land. Uiteraard krijg je geen strafkampen te zien (dus kan ik ook niet bevestigen of die er al dan niet zijn) of kan je geen legerkamp bezoeken (waar wel?), maar de leefomstandigheden hebben geen of bijna geen geheimen meer voor mij.

In de hoofdstad is de accommodatie goed tot erg goed te noemen. In de nieuw opengestelde steden zoals Chonjin en Pyongson waren de hotels proper maar super basic (alleen nu en dan warm water en geen stromend water bv).  Noord-Koreaanse oplossing : badkuip vullen om bv toilet te kunnen doorspoelen.
Toiletten : meestal westerse toiletten in de hotels. Onderweg een combinatie van de “natuur” en “Franse” toiletten.
Af en toe een kakkerlak, spin of groot insect in de kamer mag niet verbazen, maar blijft wel eerder een uitzondering dan de regel.
Elk hotel heeft wel een winkeltje waar je koekjes, lokale chips, bier, water (zelfs af en toe Coca Cola) kan kopen aan democratische prijzen. Ook buiten de hotels konden we in de winkels kopen, maar vaak werd alleen de Chinese Yuan aanvaard als betaalmiddel.


Algemene indruk van de rondreis
Dit is een korte analyse van een 17-daagse reis doorheen Noord-Korea. Journalisten en fotografen krijgen geen toelating om een dergelijke reis te maken. Ondanks het feit dat we niet konden gaan en staan waar we wilden, hebben we de 3 grootste steden van Noord-Korea bezocht en hebben we honderden km doorheen het land gereisd. Het beeld dat ik van Noord-Korea heb overgehouden is een zeer tweeslachtig beeld, een combinatie van feodale toestanden op het platteland en quasi perfectie in andere domeinen. Bovendien zijn de Noord-Koreanen bijzonder fiere mensen. Vrouwen zijn quasi overal (ook op het platteland) mooi tot elegant gekleed.  Het land verandert erg snel (dit volgens verschillende mensen waarmee ik gesproken heb en die al verschillende keren Noord-Korea bereisd hebben). Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat mits er enkele dingen veranderen die met hun legerstructuur en bewapening te maken hebben, Noord-Korea wel eens de volgende Emerging Market zou kunnen worden. De termijn die ik vooropstel is max. 5 tot 10 jaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s