Moslimterrorisme is wél islamterrorisme

De openbare omroep, terreur en desinformatie: een constante.

Na de kemels van Van Reybrouck deze week bij De Afspraak en in De Morgen, vindt de VRT het nodig u vandaag nog meer te desinformeren.

Er verscheen gisteren een artikel op deredactie.be: “Moslimterrorisme heeft niets met islam te maken – Ayoub El Azzaoui” (Ayoub El Azzaoui is student in Brussel en lid van de raad van bestuur van JongVLD Brussel. Hij is een bepleiter van burgerparticipatie en open debat.)

Schermafbeelding 2017-07-03 om 12.31.55.jpg

“Waarom distantieert het merendeel van de moslimgemeenschap zich te weinig van de moslimterroristen? Dit is na terreuraanslagen een dikwijls gehoorde vraag. De auteur zoekt in deze tekst antwoorden op deze en andere vragen naar aanleiding van de discussies rond terrorisme.”

Dit is inderdaad een dikwijls gehoorde vraag. En met recht en reden. Mensen maken zich zorgen. Men hoort tegenwoordig, zeker in België, niets anders dan moslimterreur. Recente cijfers van Europol ondersteunen dit, aangezien de recente aanslagen in België voor de volle 100 percent gepleegd werden door moslims.

Mensen hebben ook angst. Angst van het onbekende. Het overgrote deel van de bevolking kwam nog nooit rechtstreeks of onrechtstreeks in aanraking met een aanslag of de gevolgen ervan. Laat ons hopen dat dat zo blijft. De meesten kwamen ook nog nooit in aanraking met een onderzoek naar terreur, de motieven, de achtergronden etcetera.

Maar het is absoluut opvallend. Laat ons eens teruggaan naar de Witte Mars van 20 oktober 1996 in Brussel. Ik herinner me nog goed dat ik op één van de eerste rijen van de mars liep, samen met m’n vader. Naast mij: een zwaar kwijlende labrador mét witte sjaal en een witte ballon aan z’n halsband bevestigd. Maar liefst 300.000 mensen kwamen in alle vrede op straat. Het was indrukwekkend. Maar wat was het opzet van deze mars?

  • De eis tot een beter werkend gerecht dat in alle onafhankelijkheid een onderzoek naar Dutroux zou voeren.
  • Een betere bescherming van onze kinderen.

Er werd ten tijden van de mars aangevoeld dat de Belgische bevolking uit solidariteit wilde samen komen. Heel veel mensen droegen iets wit. Wit was de kleur van de hoop. Als ik het me goed herinner droeg ik toen een witte trui en witte sportschoenen.

Er kan dus wel degelijk een burgerbeweging op straat komen. Het kan zoals bijvoorbeeld tijdens de witte mars. Het kon ten tijde van de protesten tegen de raketten. Het kan bij vakbondsbetogingen. Het kan bij betogingen tegen de Lange Wapper in Antwerpen. Het kan tijdens betogingen van de zogezegde burgerbeweging Hart Boven Hard. Of ze allemaal even efficiënt en zinvol zijn, laat ik dan nog in het midden, zeker wanneer er, zoals zeer vaak, geweld gebruikt wordt bij vakbondsbetogingen.

Schermafbeelding 2017-07-03 om 12.39.28.jpg

“Na de verschillende terreuraanslagen of pogingen tot, is het cruciaal om een duidelijke nuancering en een geschikte woordkeuze te gebruiken indien we het over een welbepaalde groep mensen willen hebben. De discussie omtrent de vraag wanneer het juist om een aanslag of incident gaat, vormt slechts een heel klein deel van die discussie. De discussie waarin we de aanwezigheid van de militairen op straat in vraag stellen, is ook niet echt de essentie van de discussie.”

Het begint hier al bij de zin “wanneer het juist om een aanslag of een incident gaat”. El Azzaoui zou moeten weten dat terreur redelijk nauwkeurig in de Belgische wet en de Europese regelgeving is opgenomen. Er hoeft dus helemaal geen discussie te zijn. Het verschil tussen een terreuraanslag, een haatmisdrijf en een “gewoon” misdrijf is makkelijk te maken.

De discussie over militairen in de straat sla ik hier over. Ik wil enkel opmerken dat in de wijken waar zij aanwezig zijn, enkel en alleen al de criminaliteit sterk doet dalen. Daarnaast is geweten dat zij al regelmatig iemand konden reanimeren en zelfs gewoon mensen die slecht te been zijn de straat helpen oversteken.

“Ik volg het standpunt van David Van Reybrouck volledig, waarin hij duidelijk maakt waarom zelfmoordaanslagen beschouwd moeten worden als zelfmoorden en niet meer als aanslagen. Ik wil daar verder op in gaan in die zin dat we moslimterroristen moeten beschouwen als terroristen en niet als moslimterroristen.”

U kon in een eerder stuk van mij al lezen dat de “mening” van Van Reybrouck nergens op gestoeld is. Integendeel: al zijn beweringen worden door wetenschappelijke onderzoekers tegengesproken.

Waarom zouden we daarbij moslimterroristen niet bestempelen als moslimterroristen? Laat het ons even ontleden, beginnend bij van Dale:

  • Terrorist: iemand die zich schuldig maakt aan terrorisme
  • Moslim: belijder van de islam

Sinds 1979 kennen we de vierde golf van terrorisme. Die heet de religieuze golf. Werden er daarvoor geen aanslagen gepleegd uit naam van een religie? Uiteraard wel. Maar het religieuze terrorisme nam toen de bovenhand. Aanslagen worden gepleegd door Katholieken, Sikhs, Moslims en ga zo maar door.

Zeggen dat je een moslimterrorist geen moslimterrorist mag noemen, is het ontkennen van de zon. Dan zouden we bijvoorbeeld ook de volgende stelling moeten aannemen:

  • De leden van de Rote Armee Fraktion waren geen communistische terroristen, maar terroristen.
  • De leden van Aum Shinrikyo hebben geen eclectische ideologie, gebaseerd op boeddhisme, hindoeïsme en Japanse volksreligies, het zijn terroristen.
  • De leden van Irgun waren geen revisionistische, zionistische terroristen, maar terroristen.

Nochtans is het belangrijk het type terrorisme en het type terrorist te benoemen. Waarom? Zodat je de achtergrond kent, de eventuele radicaliseringsprocessen kent en kan onderzoeken en ga zo maar door. Ook je contra-terreurmaatregelen dienen aan de achtergrond van de groepering en de terrorist aangepast te worden. Een rat ga je tenslotte niet op dezelfde wijze bestrijden als een wespennest. Nochtans vinden vele mensen dat ze beiden zeer onaangenaam zijn.

“Door de verschillende maatschappelijke discussies nemen we als burger meestal een standpunt in, waarin we onze eigen analyse maken van de werkelijkheid. Ik moet bijvoorbeeld toegeven dat ik tegenwoordig een andere kijk heb op de militairen op straat, dan een jaar of twee geleden. Tegelijk merkte ik ook op dat mijn buurman na de aanslagen in Brussel geen goeiedag meer tegen mij zei.”

Het is logisch dat je een standpunt inneemt. Dat is zelfs inherent aan de menselijke natuur. Het stukje dat El Azzaoui neerpende is ook “maar” een mening. Hij maakt dus ook z’n eigen analyse van de werkelijkheid.

“Ondanks aanslagen in aard en vorm verschillen, dienen ze niet vergeleken te worden. Ze zijn allemaal even erg en zorgen binnen onze maatschappij voor een gebrek aan overeenstemming over belangrijke waarden en normen. Dat is de enige vergelijking die gedaan moet worden: elke aanslag brengt verdeeldheid met zich mee. De aanslagen hebben ook als doel om verdeeldheid te zaaien en zijn de voedingsbodem voor een wij versus zij verhaal binnen onze samenleving.”

Uiteraard brengt elke aanslag verdeeldheid met zich mee. Misschien moet je het zelfs omdraaien. Een aanslag komt misschien wel voort uit verdeeldheid? De meeste terreurgroepen hebben namelijk een politieke agenda die zij willen doordrukken. Een politieke agenda ontstaat uit onenigheid/verdeeldheid met een andere politiek. Dat aanslagen een voedingsbodem zijn voor een wij-zij verhaal in de samenleving klopt ook maar gedeeltelijk. Het zorgt voor méér wij-zij, maar de aanslag zelf vertrekt al uit een wij-zij verhaal.

Schermafbeelding 2017-07-03 om 12.32.28.jpg

“Doordat terreur zo vaak voorkomt, wordt de illusie gecreëerd dat de rechtvaardiging van de terrorist er iets mee te maken zou kunnen hebben. Deze rechtvaardiging is bij de moslimterrorist gesteund op de islam, terwijl dergelijke gruweldaden met geen enkele godsdienst gepaard gaan.”

Dit is véél te kort door de bocht. Uiteraard is een aanslag gerechtvaardigd door en voor de terrorist zelf. Anders zou hij of zij hem al niet plegen. De gruweldaden die gepleegd worden in de naam van een godsdienst hebben wel degelijk alles met een godsdienst te maken. Ik zal hierover weer niet te veel uitweiden, maar er is toch enige (herhaalde) duiding nodig.

In de zevende eeuw van onze westerse tijdrekening komen we een figuur, genaamd Mohammed tegen. De profeet Mohammed. Mohammed was in aanvang een vreedzaam man, toen hij nog in Mekka woonde. Het begon echter na z’n verhuis naar Medina, waar hij sterk begon te radicaliseren en van de godsdienst Islam een politieke beweging maakte, door het opzetten van een regering, het maken van wetten en het decreteren dat de Islam de basis was van alle aspecten in het leven.

Maar goed. Laten we uitgaan van het feit dat we de Islam nog steeds als een godsdienst beschouwen. Wat zijn dan de beweegredenen van iemand om een terreuraanslag te plegen? Om ze allemaal op te sommen en te beschrijven, heb ik een boek nodig, dus dat zal ik u besparen.

Er zijn echter wel een aantal belangrijke punten die dienen aangehaald te worden:

Belangrijk om weten is dat de koran werd opgetekend gedurende een periode van 24 jaar, beginnend in het jaar 610 van onze tijdrekening. Hij werd opgetekend naar het woord van Mohammed die toen zei dat de aartsengel Gabriël tot hem sprak in een grot in Mekka. Mohammed vermeldde dat de woorden kwamen van de enige echte god, allah.

Je zal verzen vinden die elkaar tegenspreken. Wanneer je de verzen naar datum rangschikt, zal je echter vaststellen dat, hoe recenter het desbetreffende vers is, hoe radicaler het is. Geleerden schatten dat ongeveer 50 tot 60 percent van de koran bestaat uit verzen die over jihad gaan. Dit is logisch, aangezien het grootste deel van de koran werd opgetekend na de verhuizing van Mohammed naar Medina. We mogen hierbij het concept “intrekking” niet vergeten. (In de eerste periode van Mohammed was de hijab niet verplicht, werd er alcohol geconsumeerd, werd er positief over Christenen gesproken en ga zo maar door.) De verzen werden, zoals gezegd, steeds radicaler. Intrekking betekent hier dat, wanneer de verzen elkaar tegenspreken, het laatst opgetekende vers van kracht is. Dus diegenen uit z’n periode in Medina, de gewelddadige periode.

De hadiths mag je niet verwarren met de koran. Ze bevatten enkel een weergave van wat de profeet zei en deed tijdens z’n leven. De meeste moslims aanvaarden de 6 hadith boeken en beschouwen hen als gezaghebbend. Soennieten aanvaarden de 6 boeken, terwijl de Shiieten alles aanvaarden, behalve de hadiths die werden opgetekend door de tweede vrouw van Mohammed.

In de islam heb je geen enkele garantie om te worden toegelaten tot het paradijs. Alles is afhankelijk van de wil van allah en je weet niet hoe lang na je dood hij de beslissing zal nemen over je lot. Er is echter 1 uitzondering en laat die nu net dé uitzondering zijn die de motivatie vormt voor zelfmoordterroristen: wanneer je tijdens de jihad sterft, hoef je niet in je graf te wachten, maar mag je onmiddellijk door naar het paradijs. (Surah 9:89) Het komt er dus op neer dat de énige manier die je hebt om zeker te zijn van het paradijs, een zelfmoordaanslag plegen is. Inspiratie: de islam.

De motivatie voor 95% van de “moslimterroristen” ligt nog steeds in de Koran. De meest gewelddadige verzen worden hiervoor gebruikt. Het is belangrijk om dit te benadrukken, aangezien dit invloed heeft op onderzoek, contra-terreur, deradicalisering etcetera.

“Als u zich afvraagt waarom het merendeel van de moslimgemeenschap zich te weinig distantieert van de moslimterroristen, is het omdat de moslimgemeenschap helemaal geen verband heeft met deze barbaren. Het Latijns spreekwoord “qui tacet, consentit” (wie zwijgt, stemt toe) is dus niet altijd van toepassing. Wij zwijgen, omdat wij ons in geen enkele zin vertegenwoordigd voelen door de moslimterroristen.”

Uiteraard heeft de moslimgemeenschap geen band met de terroristen. Dat staat vast. De terroristen vormen nog steeds een zeer kleine minderheid. We moeten echter terug naar de zevende eeuw. Het was wanneer de profeet in Medina aankwam en hij een meerderheid kon vormen, dat hij gewelddadig werd. In Mekka maakte hij deel uit van een minderheid.

De niet-terroristische moslims vormen vandaag de dag de overgrote meerderheid van de moslimgemeenschap, laat dat zeer duidelijk zijn. Misschien kunnen ze het voorbeeld uit het verleden volgen door te reageren als de meerderheid en zo hun stem te laten horen, in plaats van steeds excuses te zoeken.

“Iedere moslimterrorist is er een te veel, maar het is niet zo dat elke moslim een moslimterrorist in zijn sociale kring heeft. De moslimgemeenschap mag ook niet in een slachtofferrol kruipen in het debat om op die manier mogelijke verantwoordelijkheden te ontwijken. Laten we niet passief blijven en laten we vooral bijdragen tot eenheid in plaats van verdeeldheid.”

Het is zeer duidelijk dat niet elke moslim een moslimterrorist in zijn sociale kring heeft. Mocht dat zo zijn, zou je de vraag moeten stellen of hij voorafgaandelijk kennis had van radicalisering of terroristische motivering en het niet naliet de veiligheidsdiensten hiervan op de hoogte te brengen. Maar daar ga ik dus absoluut niet van uit.

De laatste zin is echter belangrijk in het stukje van El Azzaoui.Laten we niet passief blijven en laten we vooral bijdragen tot eenheid in plaats van verdeeldheid.” Een zin waar ik het volledig mee eens ben. Maar toon dat dan ook! Er wordt van de overgrote meerderheid verwacht dat je niet passief blijft en dat je iets doet. Zoals bijvoorbeeld op straat komen, het keihard uitroepen dat terroristen het uitschot der aarde zijn, of wat dan ook. Een enkeling die een stukje schrijft op de site van De Redactie kan je moeilijk een actie noemen. Zeker wanneer er een aantal pertinente onwaarheden in staan.

“Er wordt soms zelfs haatspraak gehanteerd wanneer de moslimgemeenschap weigert om zich te distantiëren van moslimterroristen. Een ideologie of godsdienst moet in deze tijd worden blootgesteld aan kritiek om mogelijke conflicten in de samenleving te voorkomen. Er is natuurlijk een groot verschil tussen haatspraak en kritiek op basis van degelijke argumenten. De kritiek op iemand zijn geloofsovertuiging moet daarom ook niet beschouwd worden als een persoonlijke aanval. Er moet geleerd worden om te gaan met kritiek, aangezien kritiek toch subjectief is.”

Haatboodschappen zijn uiteraard nooit goed te keuren. Langs geen enkele zijde. Maar hij gebruikt daar een belangrijk woord: “weigert”… Wat als je nu eens niet zou weigeren? Wat als je nu eens massaal op straat zou komen? Wat als je nu eens een gebaar zou stellen naar de rest van de burgers? Misschien weigeren er dan al minder open te staan voor argumenten. Uiteraard is kritiek daarbij geheel subjectief. Maar misschien moet er vanuit bepaalde gemeenschappen ook aan zelfkritiek gedaan worden. Ik woonde en werkte zelf ondermeer in het Midden Oosten. Wanneer ik daar een theehuis binnen stapte, werd ik altijd zeer vriendelijk onthaald en binnen 2 minuten was je aan de praat met anderen. Wanneer ik hier een theehuis binnenstap, word ik eerst als een alien bekeken, word ik vervolgens de rug toegekeerd door de andere aanwezigen en heeft de uitbater liefst dat ik zo snel mogelijk weer weg ben. Kwestie van uitnodigen tot dialoog, samenleven of hoe je het ook wilt noemen, kan dit tellen.

“Op sociale media las ik na de aanslag aan Finsbury Park in Londen veel verontschuldigingen. Als moslim verwacht ik eigenlijk geen excuses voor de aanslag die gepleegd werd door Darren Osborne in Londen. Het is onze samenleving die aan het afzien is en die deze excuses nodig heeft.”

Dat is nu het hele verschil. Sommigen zien de problemen onder ogen en willen zich verontschuldigen wanneer een aanslag wordt gepleegd door iemand uit hun gemeenschap. Zelfs wanneer die aanslag misschien werd gepleegd door iemand die het beu was dat zijn gemeenschap voortdurend wordt aangevallen. (Laat duidelijk zijn dat geen enkele aanslag, haat, misdrijf of wat dan ook goed te praten valt).

Een samenleving bestaat uit mensen. Dus het zijn mensen die zich bij mensen verontschuldigen. Niet bij iets generiek als een samenleving. Neen, mensen van vlees en bloed die problemen onder ogen zien.

Hét grote verschil met aanslagen die gepleegd worden onder het mom van de Islam? Zoek eens op Telegram. Zoek eens op het deep web. Zoek eens op radicale twitter accounts. Zoek eender waar… Je zou er versteld van staan hoeveel gejuich er is bij de éne gemeenschap tov de andere. Zelfs wanneer de juichers geen terroristen zijn…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s