TAFKAP

Nieuwe blogpost van Ann Moella

 

If only for the kids

Het doet me plots en ex absurdo denken aan TAFKAP. The Artist formerly known as Prince.
We worden gediscrimineerd, laat ons de dingen ànders benoemen.

“In den beginne was het Woord. En het Woord was bij God. En het Woord was God.”

Dwangwoorden:
gezien bij de geboorte. U werd herkend als piemelloze. Geen vent, neen, een voorlopig meisje. Gendersensitief is net zo lief.
Op formulieren krijg je meerkeuze-antwoorden aan te vinken:    Vrouw  – Man  – Ander
Want binair bestaat niet langer. We discrimineren met een aanspreektitel als Dames en Heren. Vaders en moeders. Echtgenoot, echtgenote, … te schrappen woorden.
De hoofdstad van Nederland wil zo graag inclusief.  Amsterdam  klinkt als  “arme man”.

Creatief met taal, het is heerlijk wanneer dit de oogst is van een natuurlijk proces, interactief. Niet wanneer het de burger wordt opgelegd.

-> In de Groene Amsterdammer: er worden te veel blanke kinderen geboren!
De…

View original post 119 woorden meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s