Van koekebrood en pronkperziken

If only for the kids

Het is komkommertijd.
Dat er dan dagen zijn dat we niets meer weten. Uren en minuten van pure leegte. Dat het eigenlijke van die momenten dan bij momenten eeuwig lijkt, immer eeuwig duurt.
Dat er weken, maanden zijn dat ik geen kranten, pardon, opiniebladen lees. Dat ik -eerlijk- liever ga lanterfanten. Of zo. Ledigheid is een oorkussen.

De  dagelijkse  trivialiteiten, dat  ‘itsy bitsy teenie weenie yellow polka dot bikini’– gehalte, zegt me niets: prioriteiten, weet u wel! The medium is the message. Alleen, ik heb er geen boodschap aan.
Je wordt zelf een cliché wanneer je spreekt over de bewaseming in het ‘venster op onze wereld’ – er zit condens tussen de driedubbele beglazing – de ‘waakhond van onze democratie’ gromt al lang niet meer. Gelatenheid wordt ons deel. Ook dat verschaft inzicht…

De krant verkoopt geen nieuwsfeiten aan de  ‘nieuws’-gierige  lezer, ze verkoopt de heilige, zaligmakende opinie…

View original post 555 woorden meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s